لا اقل بى طرفى را رعايت كنند و در صدد آزار مسلمانان و كمك به دشمنان اسلام نباشند ، ولى آنها هر بار پيمان خود را مىشكستند « ( * ( الَّذِينَ عاهَدْتَ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي كُلِّ مَرَّةٍ ) * ) ( 1 ) . نه از خدا شرم مىكردند « و نه از مخالفت فرمان او پرهيز داشتند » و نه از زير پا گذاردن اصول انسانى پروا مىنمودند ( * ( وَهُمْ لا يَتَّقُونَ ) * ) . تعبير به « ينقضون » و « لا يتقون » كه فعل مضارع است و دلالت بر استمرار دارد دليل بر اين مىباشد كه آنها كرارا پيمان خود را با پيامبر ص شكستند . در آيه بعد طرز برخورد با اين گروه پيمانشكن و بى ايمان و لجوج را چنين بيان مىكند كه : « اگر آنها را در ميدان جنگ بيابى و اسلحه به دست گيرند و در برابر تو بايستند آن چنان آنها را در هم بكوب كه جمعيتهايى كه در پشت سر آنها قرار دارند عبرت گيرند و پراكنده شوند و عرض اندام نكنند » ( * ( فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِي الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ ) * ) . « تثقفنهم » از ماده « ثقف » ( بر وزن سقف ) به معنى درك كردن چيزى از روى دقت و با سرعت است ، اشاره به اينكه بايد از موضعگيرىهاى آنها به سرعت و با دقت آگاه شوى و پيش از آنكه ترا در يك جنگ غافلگيرانه گرفتار كنند مانند صاعقه بر سر آنها فرود آيى ! . و « شرد » از ماده « تشريد » به معنى « پراكنده ساختن توأم با اضطراب » است ،

--> ( 1 ) « من » در جمله « عاهدت منهم » يا به معنى تبعيض است يعنى با گروهى از يهود جزيره عرب و يا با سران يهود مدينه پيمان بسته بودى ، و يا به اصطلاح براى « صله » است و معناى جمله « عاهدتهم » مىشود ، اين احتمال نيز وجود دارد كه جمله به معنى « اخذت العهد منهم » باشد .